CSRD na Omnibus: minder scope, niet minder verantwoordelijkheid

Op 18 maart 2026 trad Omnibus I in werking. De impact is duidelijk: een beperktere scope en minder administratieve druk voor een deel van de markt. Voor veel organisaties voelt dat als opluchting — of zelfs als een stap terug.

Maar in de praktijk verschuift de discussie juist. Van compliance naar strategie. Van rapportage naar gesprekken over het businessmodel.

Wat er politiek speelt

In boardrooms hoor ik opluchting: "we hebben tijd." Dat is een strategische misrekening.

De kern verandert niet. Strategie, governance, dubbele materialiteit, targets — dat staat. Wie nu achteroverleunt en wacht op duidelijkheid, creëert straks alleen maar chaos in de eigen organisatie.

Wim Bartels (SRB EFRAG & Deloitte) vertelde in BusySeasonTalks dat de CSRD duurzaamheid inmiddels twee keer op de boardagenda heeft gezet. De eerste door de verplichting zelf. Daarna door de aankondiging van Omnibus. Hij verwacht een derde keer, wanneer organisaties de rapportage gaan gebruiken als wat het altijd had moeten zijn: een strategisch instrument.

Van compliance naar strategie

De waarde van CSRD zit niet in rapportage, maar in inzicht in risico's, afhankelijkheden en strategische keuzes. Dubbele materialiteit vraagt om een top-down benadering. Start bij het businessmodel, niet bij de datapunten.

Organisaties buiten scope staan voor een keuze: tijdelijk stoppen, of juist voorsprong nemen in transparantie en sturing.

Mijn perspectief

Organisaties zouden zich moeten verantwoorden voor de impact die zij maken, de risico's die zij lopen en in te spelen op de kansen die er liggen om hun businessmodel te transformeren en een weerbare organisatie te worden anno 2026. Vanwege een morele verantwoordelijkheid naar de maatschappij.

Organisaties die nu vertragen, creëren straks druk. Organisaties die ESG gebruiken als sturingsinstrument, bouwen voorsprong.